سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
71
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : اذا سرق كذلك : مقصود از [ كذلك ] وجود باقى شرائط دهگانه مىباشد . قوله : و ان تكرّرت منهما السّرقة : ضمير در [ منهما ] به صبى و مجنون راجع است . قوله : حكّت انامله : يعنى سر انگشتانش و بندهاى فوقانى دستانش را بقدرى مىسايند تا خون جارى شود . قوله : مستند هذا القول اخبار كثيرة : از جمله اين اخبار حديثى است كه مرحوم كلينى آن را در ج ( 7 ) از كتاب كافى شريف ص ( 233 ) به اين شرح نقل فرموده : عدّهاى از اصحاب ، از سهل بن زياد و محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد جملگى از ابن محبوب ، از عبد اللّه بن سنان ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام : فى الصّبى يسرق قال : يعفى عنه مرّة ، فان عاد قطعت انامله او حكّت حتّى تدمى ، فان عاد قطعت اصابعه ، فان عاد قطع اسفل من ذلك . قوله : و لا بعد فى تعيين الشّارع : اين عبارت جواب است از سؤال مقدّر به اين شرح : سؤال مناط و ملاك تعزير و تأديب آنست كه از شرع انور تقدير و تعيينى نرسيده بلكه موكول به اجتهاد حاكم شده باشد چه آنكه اگر عقوبتى را شارع معيّن فرمود به آن تأديب نگفته بلكه حدّ مىگويند .